ölmeden önce konuşturdular beni
adınla aralandı titreyen dudaklarım
karanlıktı,
ayazdı ve yalnızdım.
hiç kimse hatırlayamadı seni
ölmeden önce konuşturdular beni
vınlıyan kurşun,
barut kokusu.
anlayamadım,
ölümmü güzel senmi
ruhumu sararken sonsuzluk duygusu
ölmeden önce konuşturdular beni
beni neden seninle vurdular
öyle bir hevesmişim içinde
nasıl sardılar gözlerine gündüzü,
kalbine geceyi nasıl koydular
ölmeden önce konuşturdular beni
öncemiz yoktu seninle
sonrası hani olmayacaktı,
kalbimize korku dolmayacaktı
eğilip tuttu elimi çocukluğum
bana gülümsüyerek baktı
ölmeden önce konuşturdular beni
benden geriye bir şey kalmayacak
saçlarım ıslak.
gözlerim de üşüyor artık,
kanımsa hala sıcak
göğsümdeki yorgun kuş
kımıldasa rüzgar
uçacak
