"Gelecek mi? Ben daha dünün taslaklarını bitiremedim ki!" – Franz Kafka (kurgusal)"

Palazlanıyor Ömrümün Serzenişleri

yazı resim

Palazlanıyor ömrümün serzenişleri,
Sıfatsız bir tarihe yazıyorum kendimi,
Soğuk duvarlardan dokunuyorum sana,
Siyah beyaz saatlere öykünüyorum ha bre,
Islak sokakların gözlerinde seni arıyorum.

Geniş bir ovada düşündüm seni,
Sarı başakların salındığı rüzgarda.
Geniş yapraklı papatyaların boy gösterdiği
Ve ölümsüz kelebeklerin uçuştuğu…

Kimselerin bilmediği çözümsüz bir bilmece gibi yüzüm,
İpuçlarını ancak sana sakladığım.

Küçük bir el üşüyor oralarda
Adresini bildiğim,
Ama bir türlü gidemediğim.

Anlatamadığım bir gardenya idi yüreğim,
Gözlerimden dökülen yapraklarıydı,
Genzimi gecenin sessizliği yaktı da
Ödünç düşlere oyuncaklar satın aldım.

Sensizlikle düşündüm seni,
Bir yudum sevgiyi avuçlarımızda içtiğimizi
sesimin sesine değdiğini
ve açlığımızı.

Biz ki,
Kurutup sevgileri koyduk kitaplar arasına,
Sözcükler döndü kendi etrafında
küflendi sesler.
Yemyeşil bir daldık, paslanmadan önce aklımız.

Palazlanıyor ömrümün serzenişleri,
Savrulup döküldü aşkın küpeştesi,
Damağımda tuzlu bir Şubat akşamı.
Geceyi yorgan edip çektim de üstüme,
Sensizlikle dokundum kendime,
Artık yüzüm ne süt liman,
Ne de sen.eski sen…

KİTAP İZLERİ

Var mısın? Güçlü Bir Yaşam İçin Öneriler

Doğan Cüceloğlu

Doğan Cüceloğlu’nun Veda Sohbeti: "Var mısın?" Üzerine Bir Değerlendirme Her yazarın bir veda eseri vardır; bazen bilinçli bir son nokta, bazen ise kaderin beklenmedik bir
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön