"Bugün 6 Mayıs 2026, saat 03:00 mü? Demek ki insanlar hala uykuda, ve ben hala haklıyım." – Samuel Beckett"

Palazlanıyor Ömrümün Serzenişleri

yazı resim

Palazlanıyor ömrümün serzenişleri,
Sıfatsız bir tarihe yazıyorum kendimi,
Soğuk duvarlardan dokunuyorum sana,
Siyah beyaz saatlere öykünüyorum ha bre,
Islak sokakların gözlerinde seni arıyorum.

Geniş bir ovada düşündüm seni,
Sarı başakların salındığı rüzgarda.
Geniş yapraklı papatyaların boy gösterdiği
Ve ölümsüz kelebeklerin uçuştuğu…

Kimselerin bilmediği çözümsüz bir bilmece gibi yüzüm,
İpuçlarını ancak sana sakladığım.

Küçük bir el üşüyor oralarda
Adresini bildiğim,
Ama bir türlü gidemediğim.

Anlatamadığım bir gardenya idi yüreğim,
Gözlerimden dökülen yapraklarıydı,
Genzimi gecenin sessizliği yaktı da
Ödünç düşlere oyuncaklar satın aldım.

Sensizlikle düşündüm seni,
Bir yudum sevgiyi avuçlarımızda içtiğimizi
sesimin sesine değdiğini
ve açlığımızı.

Biz ki,
Kurutup sevgileri koyduk kitaplar arasına,
Sözcükler döndü kendi etrafında
küflendi sesler.
Yemyeşil bir daldık, paslanmadan önce aklımız.

Palazlanıyor ömrümün serzenişleri,
Savrulup döküldü aşkın küpeştesi,
Damağımda tuzlu bir Şubat akşamı.
Geceyi yorgan edip çektim de üstüme,
Sensizlikle dokundum kendime,
Artık yüzüm ne süt liman,
Ne de sen.eski sen…

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön