"Yazmak, aslında hiçbir şey yapmadığınızı herkesten saklamanın en meşru yoludur." – Charles Bukowski (kurgusal)"

yazı resim

Bir çığlık yükselir,
Yakar göğü feryadım.
Acı bir tebessüm hafızamda,
Gözlerim geçen senelere aldırmazcasına,
Hep seni!
Seni sorar yorgun akşamlarda.

Dalar giderim,arsız zamanlar da,
Beynim takılı kalır, eski fotoğraflara,
Kalbim yerinden çıkacakmışcasına,
Bir ateş var, sol yanımda.
Yakar geceyi,
Yakar beni,
Yakar gözümden akan yaşlar, bedenimi!

Kolay değil sensizlik baba,
"Baba!" diye seslenmek,
Şimdi çok uzak, hayâl bana.

Bakma sen güldüğüm anlara,
Hayat hep oyalanma,
Aldatmaca...
Ruhum seni,
Seni aramakta.

Ağlamak seni bana getirmez,
Fotoğraflar kanayan ruhuma deva olmaz ki baba!
Şimdi çıkıp gelsen seferinden,
Kimseye söylemem söz,
Bahsetmem sürpriz ziyaretinden.

Penceremi açık bıraksam geceleri,
Gelir misin?
Güneş gibi doğar mısın?
Kara günlerime,
Yasta olan gönlüme,
Sana hasret ömrüme?

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön