*Nefreti toprağa,
Acıları gökyüzüne,
Sevgiyi kalbime ,
Hasreti ise gözlerime ,
Ektiğim gecelerde ,
Kim salar beni kendime ,
Kim öksürür,
Bir desibel insan sesini duymam için,
Dünya fermuar çekmiş dudaklarına,
Düşünceler kaplamış beyinleri ,
Kaplanan bu düşünceler yasak olmuş ,
Kim salar beni kendime ?
Kim ?
Ağaca duran meyvaları ,
Koparmadan kim tadar ?
Şu insanoğlu ,
Paranında,
Pulunda esiri olmuş ,
Bu gidişle korkarım ömürlerden ömür çalar ,
Bir acıdır ki dostlar ,
Yenilmezde ,
Yutulmazda ,
Yaşanmazda ,
Kangren gibi ,
Ne kadar kesersen kes ,
Yinede vücudu sarar ,
Bazen bir mektup yazarsın ,
Yazdığın mektuba isim bulamaz ,
Son cümleleri yerine koyamazsın ,
İşte bu değilmidir hayat ?
Yerine koyamadığın bir son cümle ,
Ey sevgili söyle !
Şimdi beni kendime kim salar ?
Kim ?
Ne birtanem ,
Ne nurtanem,
Nede nartaneme kıyamam ,
Dudağımda bu kelimelerle sarmaş dolaşda olamam ,
Düşler donmuş siyah beyaz fotoğraflarda ,
Kare kare aşk solmuş,
Kurumuş,
Sevgi kül olmuş ,
Yanmış,
Düşmüş ateşe ,
Dünyam yaşanmaz bir yer olmuş ,
Öyle bir acıdır ki bu dostlar ,
Yenilmezde ,
Yutulmazda ,
Yaşanmazda ,
Kangren gibi ,
Ne kadar kesersen kes ,
Kök bağlar ,
Vücudu sarar ,
Sarar ,
Söyleyin a dostlar ,
Şimdi beni kendime ,
Kim salar?
Kim ?
Kim ?
Kibar*
