"Yarınki gazeteyi okumak için bugün ölmenin ne anlamı var ki?" *Mark Twain*"

Adı Hüzün ………. (Soyadı Hazan)

yazı resim

Ayrılık vakti yaklaşıyor bizim için
Ayrılmalıyız artık,
Sen beni ben seni terk etmeliyiz,
Bu kadar hasret giderme yeter,
Nasıl olsa yakında yine görüşeceğiz,
Belki Ankara’mda,
Belki de daha da yakında…

Ne olur bırak,
Bu eski şarkıyla birlikte terk et beni,
Sen ol önden giden,
Gelecek terk olsun senden…

Merak etme döneceğim sana,
Bulurum yakında seni,
Bir köşe başında,
Bir çocuğun gözyaşında,
Bir annenin feryadında,
Yaşlanmış bir bakışta
Belki bir şarkının o bildik mısrasında,
Veya bir kitabın sararmış sayfasında,
Önüme çıkan bir fotoğrafta saçlarının pırıltısında…

Seni bırakmaya gideceğim yakında Ankara’ma…
Yıllanmış sevdamı terk etme çabasına…
Biliyorum bıraksam dönüp geleceksin bana,
Ama yinede;
Bir süre özle beni,
Özlet kendini…

Yine de kalbim dayanmaz diye,
Çok uzatma diyorum sana
Seninle bir hazan hüznünü yaşıyor olsak ta
Bir hazan mevsiminin hüznüne ad olsan da
Ayrılık vaktidir.

(Ece Balamir'e katkıları ve desteği için teşekkür ediyorum.) ] ]

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön