Adım adım duruyordum
Uçurumun başında
Usul usul duyuyordum
Sessizliğin sesini
Çağırıyordu beni
boşluğuna
Bir adım atsam biliyordum
Kavuşacaktım özgürlüğüme
O yukarda görüyor, duyuyor
Beni çağırıyordu lal sessizliğine...
"Yazmak, varoluşsal bir bunalımın, 'Bugün ne giysem?' dercesine bir çığlığıdır." – Virginia Woolf"
/ Adım Adım başlıyordu herşey...ve başladığı gibi yine adım adım bitiyordu...
Adım adım duruyordum
Uçurumun başında
Usul usul duyuyordum
Sessizliğin sesini
Çağırıyordu beni
boşluğuna
Bir adım atsam biliyordum
Kavuşacaktım özgürlüğüme
O yukarda görüyor, duyuyor
Beni çağırıyordu lal sessizliğine...