"Sanırım 'yarın' kavramı, tıpkı iyi bir kahve gibi, zamanla acı bir şeye dönüşüyor." – Douglas Adams"

yazı resim

Öyle başın eğik durma karşımda
Seni uzaktan sevmek de güzel
Titremesin sesinin tonu, dert yumağında
Öfkeyle baktığım, yolunu affettim..

Bilmem nereye sakladım, umudun kestiği bileti
Zamanla yarışıyor, yasakları katlayan hukuk
Attığım adımlarda bıraktığım izler taş gibi
Üstüme basanların, günahlarını affettim..

Bir derdi aldım koynuma, adı sana çıktı
Bin derdin ahını, boynuma verdiler
Sırra kadem basmadan, sükütu öptüm
Son damlasını tuttuğum, sabrımı affettim..

Ağır adımlarla çıktığım, hayat merdivenimde
Bilmem ki hangi basamaktı, şartlar sıralayan
Gücünü her zaman ortaya atan kaderin
Manasız yozlaşmasını affettim..

Gözyaşı kesem kirlendi, yıkayıp astım bir kuş'un ayağına
Aklımda adımı heceleyen, çocukluğumu affettim
İyi, kötü zamanıma çakılan, haklı haksız ne varsa
Yüz sinirlerimi alt üst eden, yabantavşanlarını affettim..

Sevda Gencer

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön