Tüm karanlıklar silindi birden,
Uçuyordu Anka, zamansız sonsuzluklara,
Acılar yok oldu birden, iyileşti Kâinât,
Duydu sesimizi yaratân, iyileşti semâvât.
Huzura dönüşüyordu sonsuzluğun diyârı,
Barışa açılıyordu kapılar, yeniden doğuşta,
Saygıyla yaşamak gerekiyordu, tüm iyiliklere,
Sevgiyle yaşamak gerekiyordu, tüm güzelliklere...
Mustafa Kemal İzgi
