Ürkek bir çocuk hüznüne büründüm de yine
Göklere ısmarladım seni dün akşam anne
Gözyaşlarım karıştı mağrur yetimliğime
Gözlerini özledim ben gözlerini anne
Ne tablolarda resmin ne rüyalarda yüzün
Ardından yetişemediğim yorgun hayalin
Yetmiyor avunmama dokunmazsa ellerin
Ellerini özledim ben elerini anne
