gül yüzünü gören sümbül ah çekti
boynunu bükerek eğildi lâle
gülün hicabından rengi kızardı
bülbül gül sanarak eyledi nâle
güneş ‘doğmam artık’ dedi çekildi
aşkından göklere direk dikildi
bulutlar nur olup yere döküldü
beşeriyet şaştı kaldı bu hâle
bu nasıl bir cemal od salar cana
kuşlar hayretinden uçtu ummana
gecenin çığlığı der asumana
aya haber edin vermesin hâle
kubbeler ses verir o hoş avaza
ne çimen gerekir ne çiçek yaza
meyler sunmak için indiler arza
melekler elinde gülgûn piyâle
bulutlar da sensin yağmur da sensin
kayan her yıldızdan sen bir şûlesin
şair nasıl senin methin eylesin
duyguları ırmak aşkı şelale
Cahit KILIÇ
18 Haziran 2009 – İstanbul
