"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır; çoğu zaman daha büyüğünü yaratırız." - Franz Kafka"

Asıl Şimdi İhtiyacım Var İyi Bir Şemsiyeye

yazı resim

Elimde bir şişe, sizden de kötüyüm bu gidişle
Şişe bana bakar ben şişeye
Biraz sevgi biraz ilgi katıyoruz birbirimize
gözlerim doluyorsa her baktığımda içine
ağlıyorsa elimdeki, dudağıma her değdiğinde
O da öğrendi demektir, cam nasıl kırılır bir elden düştüğünde

Elimde bir bilet bavulumda yağmur bulutları
ben değil; yaz bile kabullendi, deviriken onca mevsimi
Sizin yağmurlu günleri güneşten de çok sevdiğinizi.
Yağmur dindi, kar eridi, kaç mevsim geçti kirpiğimden
bir siz kalmışsınız eski mevsimin, naylon günlerinden

Elimde bir bavul içinde tek bir şemsiye
belki korunurum isten, pastan diye, taşıyorum halâ gittiğim her yere
tüm iktidar hırslarımdan arındırıp kendimi
beyaz bayrak dikmiştim zafer niyetine bütün kalelerime
yine de kalkıp gittiniz; cesedinizinizi taşıdınız bavuluma sessiz ve habersizce
artık bir anıt mezarsınız herkesin aşkla dolaştığı şehirlerde

Hayatım bana sığındı sizin boşalttığınız caddelerde
çırıl çıplak ve hiç büyümeyen masumiyetiyle
Alın saklayın bu sözü, dursun bir köşenizde
ister vecize ister mecaz niyetine.
Geçmişe değil geleceğe lazımdır iyi bir şemsiye

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön