Tek eksiğim masamda yeşil zeytin
Eğer terazisi olsaydı yüreğimin
En çok zeytin tartardı
Henüz değmeden dallarına
Bir amelenin hoyrat elleri
Bilmezlerdi gözlerinde ben
Onlar zeytin diye bakar
Ben gözlerin
Bulut deseler
Pamuk derdim
Bilirdim kıymetini
Koparmadan bir ırgat çocuğun elleri
bilmezler ki yeşil sen, beyaz ben
Onlar döşek diye bakar
Ben yar
Bilseydik ki
Karışmaz birbirine
Çaylar ve nehirler
Akardık, akardık, akardık
Bir mahkeme kurar yargılardık
Erken geliş, bir geç kalış öyküsünü
Bilseydik ki
Asacak bizi bu uzun sessizlik
Kendi ipimizi, kendimiz çekerdik
gökova / temmuz / 2006
Güler Ataş
