düştüm bu dünyanın derdine düştüm
kendi ellerimle ateşi deştim
bu nasıl yangındır inan ki şaştım
külüne beleyip savurdu beni
tutmak istedikçe yaktı elimi
yüküm ağırlaştı büktü belimi
geçer dedikleri bir söz gelimi
Ateş-i narında kavurdu beni
gelip geçti yıllar baharlı kışlı
unuttum gülmeyi gözlerim yaşlı
sevdanın yolları dikenli taşlı
menzile varmadan çevirdi beni
gönlümün gözünde dünyaya yeğdim
nefsime aldanıp göklere değdim
başa çıkamadım başımı eğdim
kökümden ayırıp devirdi beni
kurtoğlu sıcaktır ateşin yüzü
baharı görmeden getirdin güzü
doğarken vermişim ölüme sözü
görünmeyen bir el evirdi beni
Arap Kurt
