Ayyâhunîsâ ve Ayyahuâzâm
Bizlere, Âdem ile Havvayı, Tahir ile Zöhreyi, Ferhat ile Şirini, bu iki kutuplu sonsuzluğu anlatan, yani iki insanın sevdasını anlatan iki söylem. Evvelde, Âhirde bütün Âşıklar, zaten vâr olan Evrensel ve İlâhî Aşkı paylaşmıştır. Çünkü Aşk budur.
Bir akşam vakti kıpırdanan ve ruhunuzu okşayan deniz, Evrenin ve Aşkın parçasıdır. Biz ona bu yüzden Aşk diyelim. Sevgilinizle birlikte o denizi seyrediyorsanız, Âşıksınız ve Aşkı paylaşıyorsunuz demektir. Birlikteyken Aşkı daha derinden hissediyorsunuz demektir. Ruh eşinizdir elinizi tuttan kişi. Gözlerindeki ışık sizi sonsuzluğa ulaştırıyorsa baktığınızda ve o yanınızdayken gerçekten mutluysanız. Kendi ruhunuzdan bir parçaysa yanınızdaki insanla, siz Cenneti düşleyen yolcular oldunuz demektir.
Yaratılan dediğimiz kavramın, daha başlarken iki kutupta birleşmesi ve Aşkı dahayakından paylaşabileceğimiz bir ruh eşimizin oluşudur. Ayyahünisâ ve Ayyâhuzâm.
Mustafa Kemal İzgi
