"Yazmak, aslında hayatın kendisinden daha az saçma bir şey yapmaktır." — Samuel Beckett"

Bana Yanıyorum

yazı resim

Dokunmak istediğimde ellerim buz kesiyor.
Koşsam diyorum yer bulamıyorum boş zemberek misali, sana geliyorum, hayalin süzülüp geçiyor.
Gülümsemen kalıyor... Benimse yüreğimde sızı, sızım, sızım sızım...

Kimdim ...kimdin...kimdiniz ?
Resmediyor hayat hızlı hızlı geçiyorsunuz, seçemiyorum hanginizdeyim, hanginiz bende.
Duygularım gibi kimlikleriniz de çarpışıyor.

Sahi siz kimdiniz? beni böyle çakıl taşları arasında kum tanesine bölen
Yüreğimde depremler fırtınası estiren

Hayatı avuçlarıma bırakıp miskin miskin gülen

Ne gitme diyebiliyorum
Ne de kal
Yoksunuz
Yokmuşum
Yokluğa vurulmuşum..

Benliğimi bırakıyorum söylenmemiş sözlerin en ücra köşelerine, yarattığınız sizsizliklere...

Bana sarılıyorum
Bana yanıyorum
Bana koşuyorum
Bana ağlıyorum

Mutlu musunuz diye bile sormuyorum...Yokluğunuza merhaba, sizdeki bana elveda...

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön