"Bunca yıl sonra anladım ki, en büyük eserlerimi, yazmaya üşendiğim günler düşündüm." - Franz Kafka"

Vakit Kapkara...

Hasret rengiydi rengin / Erguvanlar dizmiştim gelişine / Esmer alnında sevdanın yelini / Gözlerinde Munzur'un asaletini / Dudaklarında sevdanın işlemesini / Alıp götürdüm yüreğimin şehrine.. /

yazı resim

Hasret rengiydi rengin
Erguvanlar dizmiştim gelişine
Esmer alnında sevdanın yelini
Gözlerinde Munzur'un asaletini
Dudaklarında sevdanın işlemesini
Alıp götürdüm yüreğimin şehrine..

Türküler söyledim sana
Sürgün olan duygulara inat.
Hoşgeldin dedim...
Gönül gözümün bebeği.
Ruhumun esen yeli,
Sevdamın gelinciği..

Bahar konmuştu ücra köşelerime
Say ki dalında goncaydım.
Bedeninde sarmaşıktım
Kadınca sarıp sarmalamıştım.
Yıldızlar yere inmiş
Bir yanım başak,
Bir yanım göğebakandı
Son görüşümdü baharı.

Oysa şimdi vakit kapkara
Gecenin zindan suskunluğu.
Uykularım asılı kaldı
Sokak lambaları ağladı.
Kaldırımlar ıslandı.

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön