"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır; çoğu zaman daha büyüğünü yaratırız." - Franz Kafka"

yazı resim

Ben giderken, gün, geceye habersizce çekildi.
Yalnızlığım dedim, çekil git.
İçimin yalnızlığına ortak koşma, geceden,günü.
Şehrin kıyılarına vuran kahkahalarımı,
Anzısın, susturan susturan resmin.
Güneşin gözümü kamaştıran ışığı gibi,
Anılarının sohbeti, yalan şimdi.
Pembemsi gride rüzgar savuruyor saçlarımı,
Üşüyor, içimde eskimiş anıların asaleti.
Duvardan indiriyorum ama ardında kalan isli birikimi
Dokunma, kırılır yüreğim!
Çığlıklarım, isyan suskunluğunda şimdi.
Senin anlamadığın, benimse anlatamadığım,
Ben giderken, kal diyemediğim.

KİTAP İZLERİ

Mai ve Siyah

Halid Ziya Uşaklıgil

Bir Neslin Gözyaşı: Halit Ziya'dan "Mai ve Siyah" Bir klasiği, üzerinden geçen bir asırdan fazla zamana rağmen canlı kılan nedir? Sadece türünün ilk örneği olması
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön