"Roman yazmak, yalan söylemeye para ödenen tek meslektir." - Terry Pratchett"

yazı resim

Uykum geliyor dostlar uykum
Hem de çok derin bir uyku
Uyuyacağım dostlar uyuyacağım
Bu uyku sonsuz bir uyku
Ama esnemek yerine ağlamaklıyım
Ağlamaklı olmak ne garip bir duygu
Ağlamaktan ayrı gülmekten apayrı
Yaşamla ölüm arasında gidip gelmek gibi
Tıpkı uykuyla uyanıklık arasında esnemek gibi

Tükeniyorum yavaş yavaş, tükeniyorum
Biten bir film gibi kapanış şarkımı çalıyorum
Ama ne gariptir ki bu filmin oyuncuları içinde ben yokum
Uzun zamandır sadece izliyorum
Ne oynuyor, ne yaşıyorum
Ama ne hikmetse her geçen gün yaşlanıyorum
Şarap gibi değerlenmiyorum da, bir hiçe doğru gidiyorum
Doğduğumdan beri sadece kütlece büyüdüm, ruhen hep yok oldum
Bir hiçken doğdum, büyüdüm ve yine hiç oldum

Biliyorum, hem de çok iyi biliyorum
Her geçen saniye zamanımı dolduruyorum
Ama bu benim umurumda değil
Benim umurum da umurumda değil
Asıl kimsenin umurunda değil ona yanıyorum

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön