Gökyüzü kaçtığına
Defterimin ucu kıvrık sayfasıydı
Ağaç
Unutmamak için diktiğim
Gölgesi kalem çiziği
Güz, soframa tüneyen kırlangıçtı
Gözünde, yaz ikindilerine açılan
Gecikmiş bir gemi telaşı
Ben uyuduğumda
Bilirdim, kocaman bir ekmeğe döndüğünü
Beyaz bulutların
Kırıntıları yeterdi
Yağdığı çimenlere
Sen uyandığında
Bilirdim, düş kuytusundan topladığın
Mavi bir kolyeyi avucuma bıraktığını
Günden kalan pırıltı
İpek bir örtüden süzülen
Hiç ve ışığın dansıydı
Anladım
Elimden düşünce
Bulut kırıntılarına konan
Bir kuş uykusuydu sadece
