düşerken / sesin ne gür çıktı / yaprak / çıt! / bu

Toprağın acıyan göğsü / Tahta tekerleklerin izinde / Büyüyor sancısı / Bir masal

Bulutsuz gecede / Ay'a inen kibrit kutusu / İçinde gözlerim / Gördüm onları!

Gökyüzü kaçtığına / Defterimin ucu kıvrık sayfasıydı / Ağaç / Unutmamak için diktiğim

Düş ağaçlarının dallarından, yaşama uzanan bir deneme.

"Orada gördüğünüz ya da görmeyip de kurguladığınız onlarca görüntü, ses, duygu, tını doluşur beyninize. Kaçmalı artık bu her parçalanışında gittikçe yekpare olan anıdan, görüntülerden, seslerden... Kaçmalı çünkü peşinizden koşarak gelir herşey, ağlayan ve

"Bir demiryolu,bir tren,bir kasaba istasyonu düşlersin ve”ölüm,treni bekleyen son gar durağı ve raylar zamansa, aşk,son durağa varana kadar sana rötar yaptıran,ağaçlıklı,yemyeşil,küçük kasaba istasyonlarıdır!”deyip geçersin kırık bir gülümseyi