Gecenin koynunda
Anne sıcaklığı arayan yemiş filizleri
Büyüyemeden soğuk rüzgarlarda
Ve yeşile çalmasın diye meyveleri
Kırmızıya yar olurken
Zamanı
Yağmur kokusuna benzetemeden
Yatağında kaybolmak değildi nasibi
Oysa;
Su... Güneş... Yıldızlar...
Ve toprak onun emrine verilmişken
Şifresini çözemiyordu tabiatın
Belki de
Şifreyi yalnızlıkta aramaktan
Büyümeğe vakit bulamamıştı..
