Tükenen, öz müydü?
Yiten, umut muydu?
Biten, gözyaşın mıydı; anlamam ki...
Dağların ötesine,
Duvarların gerisine,
Sonsuzluğun ötesine gidemem ki...
Denizin dalgasında,
Rüzgarın kucağında,
İçindeki çığlıkta olamam ki...
Verdiğin sevdi miydi,
Uzattığın zakkum muydu,
Ağlayan şu gül müydü, bilemem ki...
Bildiğimi unutsam,
Elindeki kalem olsam,
Buluttaki damla olsam, olamam ki...
Özlemimi attım yangına,
Çığlığımı verdim dalgalara.
Ellerimi veremedim,
Sevgimi veremedim,
Gülen yüzün solsun istemedim ki...
KİTAP İZLERİ
İyilik
Şebnem İşigüzel
Bir Yalancının Son İtirafları: Şebnem İşigüzel’in “İyilik” Romanında Parçalanan Bir Hayat Şebnem İşigüzel, çağdaş Türk edebiyatının en cesur seslerinden biri olarak, okuru her zaman rahatsız
İncelemeyi Oku
