"Yazmak, varoluşsal bir bunalımın, 'Bugün ne giysem?' dercesine bir çığlığıdır." – Virginia Woolf"

Çıkagelsem

o sahilleri bilirsin / hani fabrika paydos düdüğünü çalınca / yürürdük boydan boya /

yazı resim

o sahilleri bilirsin
hani fabrika paydos düdüğünü çalınca
yürürdük boydan boya
martı çığlıkları tren seslerine karışırdı
pür neşe türkü söylerdik

o iskelede
martılara simit dağıtan o genç kızı
hiç görmedin sen
tanımazsın
kimse tanımazdı
yüreğinde koca bir dünya
kavgaya sevdalı
aşka utkulu
bir çocuk saklardı içinde hep
hiç büyümedi biliyor musun?

yedi tepe
yedi umut
kitap-kalem
bir de sen
bir gece yarısı
ılık bir rüzgarla esip gelen
ve beni benden alıp
sende dirilten

yedi tepe
yedi umut
yedi sevda
yedi can
kimler kaldı onlardan?

şimdi çıkıp gelebilsem
çıkagelsem şimdi
omuzlarımda karasevda heybem
dilimin ucunda kekre sözler
gözlerini yollarıma serip
var mı bekleyenim
yüreğinin dağlarında ateş yakıp
var mı gözleyenim?...

] ]

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön