Davet
ey benim
ekmeği tütünü, eti sütü, ekiniyle
vampirler sofrasına sunulan ülkem
vakit çiçek açma vaktidir
biten bu kış
bu gelen bahar bizim...
ey benim ülkemin
kadını-erkeği
genç ihtiyar
çoluk çocuğu ile
parça parça bölünen insanı
vakit türkü yakma
türkü söyleme vaktidir
bu falezler-uçurumlar
dağlar-ovalar
bu denizler
bu kum bizim...
ey benim ülkemin
köylü-kentli
işçi-memur
yiğit emekçisi
vakit davullara gümbür gümbür vurma
vakit omuz omuza halaya
horona durma
zeybek zeybek diz kırma
vakit kendi kaderini yazma vaktidir
bu kalem
bu defter
bu kitap bizim...
ey benim ülkemin
varsılı-yoksulu
aç kalkıp aç yatanı
vakit bölüşme vaktidir
son zeytin tanesini
son damla rakıyı
son yudum şarabı
vakit yıkıp devirme vaktidir
son mabedini
son kürsüsünü
son sarayını Satanas’ın
son kalesini faşizmin
bu söz
bu ses
bu çağrı bizim...
