Çöpe Atılan Vedalar...

saat sabahın körü
gülmeyi bir türlü beceremeyen şehir parçalı bulutlu
beyaz bir tren kapımın önünde
vedalarımı katlayıp koyuyorum bavulumun yırtık gözlerine...
ne kadarda ıssız,kimsesiz,yaralanmış
gidişlerim, gelişimin aksine...
]