]
Kırgınlığından nice yangınlar yedim sırtıma
Söylemedim;
Söylenmedim.
Denizler tünedi her gece düşlerime
Gözlerimin ensesine çöktü yıldızlar
Kapkara sokaklar yedi bitirdi beynimi
Ve ben
Sana vurmak için bütün dalgalarımı
Aşklarımı salt sende kavuşturayım diye
Aldım sözlerimi
Türkülerimi de...
Koşadurdum koşuklarda.
Bildim ben senin kırgınlığını;
Gördüm,
Gördüm
Ne denli çatmıştı kaşlarını
Parlaklığın.
Alacağın var tarihten
Sırtına yüklediği geleceğin.
Onu da öğrettiler;
Öğrendim.
Şimdi kırgınsın bana,bilirim.
Şimdi kitaplar,
Yangın yeri gibi;
Kalemler,
Alevden oklar gibi sırtımda birer birer.
Haber edersin,alırım
Kimi zaman gözlerim gelir geceleri
Der söylediklerini.
Kırılma öyle;
Koşadururum koşuklarda,
Aldım mı haberini.
