"Bana bir roman yazmak için yeterli zaman verin, size dünyanın tüm uykusuzluğunu vereyim." — Virginia Woolf"

yazı resim

-denizkızı adayına-

Nice zamandır bu kumsallardayım
Akşamlar çabuk çöker buralarda
Geceler karanlık ve uzaktır
Kulağımda hep aynı müzik
Bardağımda deniz suyuyla yıkanmış şarap
Şişem henüz yarı değil...

Dalgalar vuruyor bazen bedenime
Ay gözlerini dikmiş beni gözlüyor
Bazen kendimde değilim, kayboluyorum.
Böyle uzaklara dalıp gidişim neden?
Kaptırıp kendimi yokluğa bitişim neden?
Kendimi ağır seyreden gemilerde buluşum neden?
Belli ki denizkızını bekliyorum
Ummadığım yerden çıkıp gelecekmiş gibi,
Ummadığım kadar beni sevecekmiş gibi
Atıp kendimi boşluğa yitişim neden?

Kimler uğradı buralara, kimler geçti
Her biri bir adım attı zamana
Ama ileri gidemediler.
Kimi tatlı bir söz bıraktı, kimi tebessümler
Hepsinin saçları güzeldi, bir tel bıraktılar
Hayallerimi dolduramadı ama hiçbirileri.
Sen ki; denizkızı olma şansına sahipsin
Şu an neler hissettiğimi,
Neler istediğimi biliyorsan
Ve bana cevap verebiliyorsan...

Hüzünbaz

KİTAP İZLERİ

Kapak Kızı

Ayfer Tunç

Ayfer Tunç’un "Kapak Kızı" Romanı: Çıplaklığın Katmanları ve Toplumsal Yüzleşme Ayfer Tunç’un ilk olarak 1992’de yayımlanan ve daha sonra "zemin aynı zemin, inşa aynı inşa"
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön