"Yaşam o kadar kötü bir şaka ki, en azından sonu güzel olmalıydı." *Samuel Beckett (kurgusal alıntı)*"

Deli Dediler...

Koştuğum sevda, yalanmış diye, / Yıkılıp yok oldum, ah diye diye. / Gördüğüm o ışık hayalmiş diye, / Sonunda bana, deli dediler... /

yazı resim

Yollara düştüm, varayım diye.
Gördüğüm ışığı, bulayım diye.
Peşinden koştum, tutarım diye.
Sonunda bana, deli dediler...

Geceler, gündüzler nerdesin diye,
Aradım durdum hep, gerçeksin diye.
Yalvarıp yakardım, dur kaçma diye.
Sonunda bana, deli dediler...

Bir hayalin peşinde, gerçekmiş diye,
Belki de huzuru bulurum diye,
Ömrüm boyunca koştum, gelesin diye.
Sonunda bana, deli dediler...

Koştuğum sevda, yalanmış diye,
Yıkılıp yok oldum, ah diye diye.
Gördüğüm o ışık hayalmiş diye,
Sonunda bana, deli dediler...

17.03.2003 Ankara 20.45

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön