Dilenirse Kalemim; Seni dileniR
ey; edebiyatın kör topal çocuğu
mecnûnun durağı, aslının uğrağı
sanadır sözüm!
okyanusu ağlatırsın
bulutları konuşturur
martılar sevişir yeri geldiğinde
dünya güneşe kalbinden vurulur
sevdalı periler yaşar içinde
mehmet sultanlar
eşek arıları
papatyalar
sendedir en abartı keder
en büyük neşe
bağımsızlık muştum bile
sensin işte
uzanır yol olursun yarin ellerinde
bestelenir kavuşturan şarkı
kim anlatabilir ki
senin kadar şavkı
ey; edebiyatın onurlu evlâdı
kalemin çırağı, ruhun üstâdı
sanadır sözüm!
kırmızı bir gül ver bana
henüz uyanmış
daha taze bedeni
koklanmamış! !
ve biraz cesaret
üç beş söylenmemiş kelime
birde canânımı
eflâtunlar içinde
...............
...................
''ne bakıyorsun öyle umutsuz
getirsene ulan,
getirsene''
