"Bugün 13 Nisan 2026. Hayatımın en büyük yalanı, 'birazdan toparlarım' demekti." – Franz Kafka"

Düşe Düştüm..!

Yıl mı olmuş, bu ağır uyku kirpiklerime asılalı, / Yıl mı olmuş, mavi kalem gözlerime kan kızılı sürmeler çekeli? / /

yazı resim

Düşümün uçuşan buseleri,
Kondu mu saçlara dün gece,
Uykumun sevecen dokunuşlarında
Dolandı mı telleri hayalimin parmaklarına?

Utangaç edalı bir göz yaşından filizlenip,
Çiçeğe durmuştu elma ağacı.

Seher rüzgarında çekingen baharın,
Kızıl yanakları alev alev, bir yüz müydü,
Mahçup bir tevekkülle, pervasız...
Avuçlara bırakılan.

Yoksa bir yürekmiydi
Ele avuca sığmayıp
Kuş kanadında çırpınan...?

Mekansız bir kırlangıç kanadına saklamıştım
Ondan mı uçup gitmiş habersizce zaman
Yıl mı olmuş, bu ağır uyku kirpiklerime asılalı,
Yıl mı olmuş, mavi kalem gözlerime kan kızılı sürmeler çekeli?

En koyu gölgeleri mi düşmüş lacivertin
Okyanus üstüne,
Son anda çıkıp ta en dibinden nefes nefese
Tan ağarırken açıldım eflatun çalkantılı denizlere,
Zümrüt yeşili kristal bir damla yaşdan süzülüp
Elma çiçeğinin pembesinden
...................................................................Düşe düştüm
Mavi uyandım bu sabah
24/04/2004

KİTAP İZLERİ

Kayıp Tanrılar Ülkesi

Ahmet Ümit

Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön