Buruşmuş anılar ruhumun derininde
Eriyor bedenim varlığın eleminde
Sarar zihnimi yankılar bir anda
Acılar kavurur yüreğimi akan zamanda
Yüz tutmuş yok olmaya benliğim
Gölgeme hapsolmuş gizlenmekte kimliğim
Adım atsam çığlık kopar sessizlikten
Korkarım kaçamam gölgeden gerçeklikten
Çiçekler solar kaybolur her renk dünyada
Bitap düşmüş kalp hüzün hakim mayada
Zamanın silik izinde ruh çığlıklar atar
Karanlıktaki dünyada ufak bir ışık arar
Direniyor uçurumun ucundaki beden
Keder tek gerçekliği sürekli nükseden
Dur demek istiyor bir an bu acı silsileye
Pranga oluyor geçmiş takılıyor bileğine
Yankılar acı yankılar can yakıcı
Bitmeyen ıstırabın yegâne aracı
Tükeniyor ufuktaki ufacık umut
Bu karanlık evrende keder tek komut
