Gel dokun saydam vücuduma atmosferik trajediler büyütüyorum içimde
Sokul karanlık bahçe oyunlarına kırılmaya alışsın sevgin
Uykusuz gece diplerinde yalnızlığın bildik kokusu var
Çömelmiş göğe bakarken kendimi orda unutup ölebiliyorum ben
Sevgimi anlara bölüyorum anları da eskiye bölüyorum
Eski bölünmüşlerde kendim olamıyorsam kızma bana
Kanatlarımın sarhoş tavırları rahatsız ederse konuş sadece benle
Anlamı devrilmiş cümlelerle gelirsem kov rüyalarından
Çünkü ben süresiz erteledim kendimi…
Çünkü ben süresizliği severim suretler yabancıyken
Sönen umutlara bakıp kandırma ruhunun boş odalarını
Ölümse yola çıkan ölünür ne var bunda büyütecek…
01.02.2006
02:05
Alican Doğar
