Geldi yanıma oturdu
Yüzüme bakmıyor içine doğru ağlıyordu
İçeri doğru yaşıyordu hep
Ama hep yanımda yaşaması gerekirmiş gibi davranıyordu
Ah bir bilse!
Ama konuşmuyorduk, durup hayatı dinliyorduk
Bazen bir iki sözcüğü birleştirip bir şeyler söylemeye çalışıyorduk
Yok olmuyordu...
Gelip yanıma susuyordu
Sanki onu anlamam gerektiğini her defasında yüzüme vuruyordu
Anlamıyordum, hatalıydım…
Öylece oturuyorduk saatlerce yan yana
Küçük bir sözcükle dünyaları devirebilirdik üstümüze
Çıt çıkarmıyorduk, tedirgindik, susuyorduk…
O içeri doğru ağlıyordu, ben ölüyordum
Gözyaşları deliyordu her yanımı, durduramıyordum
Bazen bir iki sözcüğü birleştirip bir şeyler söylemeye çalışıyordum
Yok olmuyordu…
Süresiz bir sus emriyle terbiye edilmiştim
Bin yıllık düğümlerim çözülmüyordu
Ah bir bilse!
Ama konuşmuyorduk, susup içimizde yaşıyorduk her şeyi
İçimizle sevişiyorduk, içimizle ağlıyorduk ama asla konuşmuyorduk
07.01.2005
07:18
Alican Doğar
