Çabuk biten deterjan gibiydi yaşamı
Bir hiç uğruna terk etmişti sılayı..
İlkbahar süzmesi gibi
Esen ilk rüzgar almıştı onu
Diyar diyar dolaşmış
Bir baltaya sap olamamıştı işte
Söz vermemişti hiçbir zaman
Sevgilisi yoktu o yüzden
Evi bile yoktu aslında
Sığıntı gibi ordan oraya..
Denizlerde dolaştı durdu koca bi dünya
Kimselere yük olmam diye çırpındı
Bu ada benim şu orman senin
Dere depe düz
Yaşamı yinede bitiyordu işte
Biten bulaşık deterjanı gibi
Geriye adım atamazdı artık
Tekrar dönemezdi ki hayata
Sürünmek istedi toprağa
Bir daha dedi tek bir şans
Olmadı olamazdı
Kabul etmedi toprak ana..
"DnZ
2013/Eylül
