Kirpiklerimi aralayıp,
Gözlerimin kıyısına yerleşen
Hüzündü
Gidişin...
Kaç bakışım sonrasız kaldı
Bilemezsin...
Saçlarımdan süzülüp,
Yanaklarıma yerleşen
Acı bir gülüştü
Gidişin...
Kaç neş’em arkasız kaldı
Bilemezsin...
Büyülü sabahların
Buğusunu silişindi
Gidişin...
Nasıl da çıplak ve savunmasız kaldı gün
Bilemezsin...
Alıp da koynuma,
Huzuru uyuduğum
Çocuksu masallarımın bitişiydi
Gidişin...
Bir sabah uyanıp da
Artık çocuk olmamak nedir
Bilemezsin...
Ve...
Yangından bir sevdaya yağmur döküp,
Yine de söndüremeyişindi
Gidişin...
İşte bunu,
Sen bile bilirsin...
SEN bilebilirsin!
Esra Güzelipek
