/ geçip giden son korkuya /
ışığın bitmişti maral
ömrümün varıyken
komşu sofralarda
har vurup harman savurduğun kırmızı
bir lokma ekmeğe katık olmaz evinde
baba fırtına, anne duvar
çocuklar
rüyadan sığınak yapar
- evvel bahar şarkın bitmişti maral
hevesi kırık bir bağlamada
çözülmüş saçların
da
kır alevi var
yok yok yok
şarap ve sohbet bitti
artık duyduğumuz
kırıntı
açlığımızın kenarında
şöyle bir göründü
aşk
da
ruhumuz
bir kez olsun devindi
maral bu yoklukla
ay devirmiştin sen
pusu kuran güneşe
aldırmadan
kandırmadan hayatı
kendinle iç içe
beyaz ve dans
basıp gölgelere
yaşadın
yaşadın
da
-suyun yalnızlığına
dayanamadı yar
Esra Güzelipek
