"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır; çoğu zaman daha büyüğünü yaratırız." - Franz Kafka"

Git - Me Kal

Dudaklarım “git” diyor / Yüreğim “kal”... /

yazı resim

Bu gece Ankara’ya hüzün yağıyor

Göz yaşların vuruyor yürek pencereme

Susuyorsun çok uzun zamandır

“Git” diyen sesim yankılanıyor sesinde

Gözlerin yürek sancısı

Ellerin bana uzanan umut kelebeği

Ankara ayrılık kokuyor

prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /

Hayallerini bırakmışsın kapıma

Mavi bir kutu içinde

Bir yüzük, bir resim, bir de mektup yanında

Yüzüğün içinde umut yazıyor

Umutsuzluklara inat

Resmin arkasında unutma yazıyor

Vefasızlıklara inat

Mektuba da acıtan gerçekleri yazmışsın

Yalanlara inat

Ankara hüzün, Ankara ayrılık olmuş

Sesim acımasızca git demiş

Hayır!

Dur ve tekrar dinle...

Dudaklarım “git” diyor

Yüreğim “kal”...

Pelin KARCI

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön