Ben gönlümü savurganca,
Harcamayı seviyorum.
Ne teşekküre,
Nede tebriklere gerek var.
Hep olanı vermek ister gönlüm,
Çünki o kimseden esirgemez kendini.
Gönül yaralıyken bile,
Derindeki küçük nesneyi severim.
Dolup taşıyor sevgiden gönlüm,
Sevgiye muhtaç olanı severim.
Öyleki,
Kendimi unuturum o sevgide.
Her şey içindedir,
Gönlümün.
Çünki,
O seven sevilendir.
İRFAN KARABULUT
ClassicsaiR
