Kış misafirdir bende oturur
Yalnızlık dağlarında
Bazen mosmor olur ellerim dokununca
Kaçarım ondan sıcak ayaklarla
Koşarım sıcak düşüncelerle
Rüzgârın dinginliğiyle
Yalnızlık dağımın
Kuytu güneşine sığınırım
Şimdi yapayalnız gülerim ona
Issız sokaklarda
Ay ışığını bir korku alır geceleri
Ve o bende misafirdir
Gri bulutları çekip yıldızları çıkarsın diye
Mum ışığıyla gıdıklarım kış'ı
Sonunda yükselir umudun ışığı
Yalnızlığımın güneşi kış'a inat
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
