"Hayat bir roman gibidir; ne yazık ki editörler her zaman okuyuculardır." - Gabriel García Márquez"

Haberin Yok Ölüyorum

yazı resim

Haberin yok ölüyorum
Faili meçhul infazlara gebe bugün ömrüm
Haberin yok kendimi gömüyorum
Bundan sonra hep mezarlıktır yönüm

Haberin yok yolluyorum
Uğruna harcadığım yılları bugün sürgüne
Haberin yok gidiyorlar pisi pisine uzaklara senin için
Niçin bir veda bile etmedin onlara niçin

Haberin yok biliyorum
Umrunda değil senin için geçen onca yıl
Haberin yok benim de umrumda değil
Sana kurban ettiğim bu ömür yanında onlar çok değil

Haberin yok soluyorum
Saksım olan bu küçük evde sensiz olduğum için
Haberin yok suyum olmuşsun sen benim
Gel artık da seni kana kana içeyim

Haberin yok büyüyorum
Giderek dar geliyor bu saksılaşmış dünya bana
Haberin yok gidiyorum
Ötesi zorla inandırılmış sona

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön