Bu şiir hasrete yazıldı.
Hece tek, harf üç, izahı güç bir durum.
Arada uçurum yıllar.
Yollar dikenli cılga gölgesi.
Yollar dar.
İçimde bir yetim ağlar.
Bağlar gazel oldu geldi sonbahar.
Sene,
Bin dokuz yüz seksen yedi.
Yedi yerimden vurdular beni.
Yaramı sarmadı gül emsalin ak elleri.
Ah elleri!
Nefasetin mihengi, zarafetin remzi…
Her nefeste sevda yeniden alevlendi.
Bu şiir sulara yazıldı.
Su kadar berrak bakışlara,
Sudan duru gülüşlere;
Habersizce gidişlere bu şiir…
Bu şehir hiç bu kadar öksüz kalmadı.
Bu kalem kadit.
Belâdan vâlâya kapı aralanmadı.
Gitti o gül endam,
Bir daha hiç aramadı…
Hasrete yazıldı bu şiir.
Ankara,17.04.2010 İ.K
