Hep sessizlik
Gözlerimden damlar bir yaş usulca..
Dönerim bakarım geçmişe kaybettiklerimi ararcasına..
Acılarım olmuş sevinçlerim kadar,
Döner bakarım arkama arkamdakileri sararcasına..
Sanki hiç yanımdan gitmediler.
Ta derinlerimde kaldılar uzun yıllar boyunca..
Şimdi dönüp baktığımda ardıma
O kadar çok yaşanmış ki günler
Sanki son günü yaşarcasına dopdolu
Sanki son nefes gibi çekilmiş ciğerlere..
Şimdi yorgunum..
Bütün kredimi harcamış ruhum
Şimdi sadece sarhoşuyum geçmişin
Öyle günlerim oldu kelimelerle ifadesi mümkün olmayan
Öyle günlerim oldu acıların acı olmaktan çıktığı..
İnsanoğlunun kaderinde o kadar çok yol var ki
Bir süre sonra kaybolup gidiyor
Hani demiş ya şeytan
Ya gel benden ol ya da hayatın kölesi olarak yaşamaya devam et diye.
Şimdi anlıyorum ki hayatın kölesi olarak
Hayatın ta içinde yaşamak
Bütün ızdıraplara bedelmiş..
Peki ya şimdi?
Kim ödeyecek benim çektiğim bedelin bedelini?
Kim yeniden yaşama döndürecek kalbimi?
Kim yeni bir kredi daha açacak ruhuma?
Cevap bekliyorum ama cevabım yine sessizlik
Hep sessizlik
Olsun bunu da çekerim sineme ve yine senleyim ey yalnızlık.
