"Bugün 3 Ocak 2026, saat 04:00. O kadar erken ki, henüz iyi fikirlerim bile uyanmadı." - Dorothy Parker (kurgusal)"

yazı resim

Masalmış
Yaşadıklarımızın hepsi
Ağlamalarımız, gülmelerimiz, sevişmelerimiz
Hepsi, hepsi
Tek biri bile…
Onca şey düşün
Hani sahile doyasıya koşuşumuz rüzgâra karşı
Rüzgâr tenimize her çarptığında
Birbirimize olan dokunuşlarımızı hissettiğimiz o gün
Sonra o yağmurlu günde camdan dışarı bakıp
Dünyanın tüm kirinin yıkanışını seyrederken
Damlaların aslında bizim gözyaşlarımızın olduğu o gün
Kendimizi insanlardan kaçırdığız o dağ kulübesinde
Sabahlara kadar içtiğimiz ama yine de kendimizden kaçamadığımız o gün
Yalanmış işte
Hadi tamam yüzler sahteydi, sözler de
Ama o yaşadıklarımız
Tenlerimizden ruhlarımıza işleyen bizim aşk sandığımız o şey
O da mı?
Kendimizi mi kandırdık yani
Hep yaptığımız gibi
Tamam, hadi son bir kez kanalım yine
Hepsi gerçek…

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön