Derdim eksilmiyor, elimi attığım elimde kalıyor. Uyutuyorum kendimi hissetmemek için. Ne gökyüzünün ışıltısı ne de herhangi güzel bir şey beni etkilemiyor. Bak felaket tellalı değilim geleceğe dair umudum, umutlarım var. Hala bir şeyler öğretiyor birileri için çabalıyorum. Karanlık sokaklarımı aydınlatan lambalarım yok artık. Bir denizin ortasında pusulasız kalsam da yolumu bulabiliyorum. Gittiğim yerin bir önemi yok. Huzuru yolda değil tam içimde buluyorum..
YZKİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku





