"Yarın, asla gelmeyen bir bugündür. Tıpkı bitmeyen bir romanın son sayfası gibi." - Franz Kafka (kurgusal)"

İç Kanamalarım Dondu... Gittim...

Yıldızına katran sürdüm gecelerin, Dilenemem! Zebanisi uyandı yine düşümün, Maskelerim düştü, sarıldım ve üşüdüm...

yazı resim

İç Kanamalarım Dondu...Gittim...

Kadınlığımın ateşi, sıfırın altında eksi sen!
İç kanamalarım dondu...
Artık ölü düşlerimin morgu...

Kırabilirsin şimdi kalemimi...
Esrikliğim tuttu, dayanamadım...
Yalnızlığımı seninle boğdum
İhbar ediyorum kendimi!
Bu cinayetin benim katili...

İlmeği sökülmüş maviler düğümleniyor eteğimde,
Küçük kız korkup kaçtı çözümlemekten,
Hiç sevişmedi o ne de olsa...
Haberi yok daha aşkın tiryakiliğinden...

Yıldızına katran sürdüm gecelerin,
Dilenemem!

Zebanisi uyandı yine düşümün,
Maskelerim düştü, sarıldım ve üşüdüm...

Voltalarım üç adım genişliğinde ki odamı,
Dar gelmedi onca rüyamın içinde...
Kovdular beni hepsi teker teker,
Sen olmazsan gerçekleşiriz dediler!

Gittim...

Elif Battal

] ]

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön