Yakışamadık seninle, gürleyen bir şelaleye,
Sığ sularda dinlenmeliydi aşk… Sessizce…
Çok mu yorgunduk yoksa çok mu korkak!
Ne sen adlandıra bildin ne de ben…
Bir sala okuyamadık kulağına, yitip giden duyguların.
İsimsiz kalışlar mıydı küstüren,
Yoksa, hayata küslükler miydi yetimleştiren…
Her ne ise ama her ne ise,
Ortada kalmış bir piçtir şimdi aşk…
Öpülen dudakların hatırı kalmamış,
Dokunulan ten sıcağını yitirmiş çoktan.
Bir delilik halidir hala bekleyişler…
Oysa, kavuşunca ısıtamayacak ne eller ne de diller…
Sözcükler akrepten zehirli
Bakışlar bir pitondan daha boğucu artık…
Derinliğini kaybetmiş gizemden noksan,
Alabildiğine çıplak ve manasız…
Elif Battal ] ]
