"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

Kimsenin Elimizi Tutası Yok

yazı resim

En çok elinden kaçırdığı balonlara gözyaşı döker çocuklar
bir de kolu bacağı kırılan bebeklerine
şimdilerde ise
Ortadoğu'da vurulup düşen çocuk kardeşlerine...

Sinsi ve vahşi yaratıklar
timsahlara rahmet okutanlar
dünyanın görüp görebileceği acımasız katiller.
ellerinden oyuncaklarını almadılar çocukların
en değerli varlıklarını anne ve babalarını aldılar
Filistin'de yegane oyuncaklar boş kovanlar ve patlamamış top mermileridir
oyuncakta neymiş
neymiş oyuncak asker oyuncak tank
oyuncak silah oyuncak miğfer
degav degav da ne
o sesleri batılıların her gün süt içen
çikolata yiyen çocukları çıkartıyor
biz Filistinli çocuklar
gerçeklerini görüyor ve duyuyoruz onların...

Topraklarımız yıllardan beri kan ile sulanıyor
işte bu yüzden kavruktur çoraktır
buralarda fazla ağaçta büyümez çiçekte
zamanında biz Filistinli çocuklardık buranın çiçekleri
dallarımızı kırdılar
kırdılar insanlıktan nasipsizler kanatlarımızı kollarımızı
şimdi nereye açsak ellerimizi yardım istemek için
bir yudum su için bir avuç toprak için
avaz avaz bağırsak boğazımız patlayıncaya kadar
bu açık hava hapishanesinde ''insanlık yok'' diye
kimsenin elimizi tutası ve sesimizi duyası yok...

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön