"Yazdıklarım bir gün anlaşılırsa, bilin ki o gün dünya ölmüş demektir." - Franz Kafka"

yazı resim

KIRK SENE

Nasıl yaşamışım aklım ermedi
Uyuyup kalmışım sanki kırk sene
Dünyalığı koydum heybem dolmadı
Çalışıp çırpındım boşa kırk sene

Kırkında uyandım kuran nuruyla
Ben gibi uyuyan gördüm sürüyle
Üzerimde bu kırk yılın kiriyle
Gezip dolanmışım boşa kırk sene

İnanmak zor kırk yıl nasıl uyunur
Şimdi yürek yanar, yanar göyünür
Ahmak kafam dize vurup dövünür
Beyhude geçen güne kırk sene

Benim doğum dünüm kırkında başlar
Hesap sorar bana topraklar taşlar
Gövde üzerinde uyuyan başlar
Uyurgezermişim bende kırk sene

Şimdi beşindeyim taze hayatın
Kırk yıl yedim şu nefsimin tokacın
Kırk yıla bedeldi beş yıllık tadın
Uyurgezermişim bende kırk sene
Hal'fe bozbayir

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön