"Bugün 20 Nisan 2026, saat 03:00. Henüz bitmemiş bir romanın bitmemiş bir cümlesi gibi..." – Virginia Woolf (kurgusal)"

Kumam

Bu akşam izin verdim tüm mutsuzluklarıma / yıldızlara kapadım perdelerimi, / sesini kıstım gürültülerin / tanrı misafiri aklıma gelişlerinde duymadım kapı sesini /

yazı resim

Bu akşam izin verdim tüm mutsuzluklarıma
yıldızlara kapadım perdelerimi,
sesini kıstım gürültülerin
tanrı misafiri aklıma gelişlerinde duymadım kapı sesini
rüzgarda hissetmedim bu defa nefesini
körelttim sende yaşayan kalbimin nefsini
birde sildim belleğimde yer kaplayan resimlerinin hepsini

çayımın buharını kattım katranlaşmış sigarama
ve uzattım ayaklarımı yaslandım arkama
acıdım yılların yorgunluğuna hamlamış ruhuma
bozdum anılarımın kumandasını,
zaplamayacağım sende kalan hatıralarımı
çünkü
duygusuzluklarımı sende bulamadıklarımın üstüne getirdim kuma

gene bir yudum bile çekmeden çayım soğudu
bir nefes çekmeden sigaram bitti
aynı senin bende yaptığın gibi
umutsuzluklarımı ısıtıp doldurdun,soğuttun
mutluluğumu yakıp küllüğe koydun unuttun
farketmedin ama kendi dumanıma boğuldum

demiştim ya duygusuzluklarımı getirdim sana kuma
aslında acılarımın başını gömmüştüm kuma,
anlattıklarımın hepsi rol hepsi birer kumkuma
istermisin gerçekleri söyleyeyim senden yana
seviyorum seni uzaklığın kadar bana
]

KİTAP İZLERİ

Yaşadığım İstanbul

Selim İleri

İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön