En belirgin kusurum gözyaşlarım
Tabii bide onu barındıran
Yediveren gözlerim
Ruhumun ürkekliğini ele vermeseler
Gücümle dağlara eş yükselebilirim
Heybetime kimse karşı duramaz bilirim
Öğreteceğim onlara kayıtsız kalmayı
Birgün sillelere siper geren yürekten
Bir tılsım çıkacak, pınarları mühürleyecek
O zaman ne denli uğraşsalarda
Fışkıramayacak acılar içimden
Kaçamayacak dışarı densiz kusurum
Nemden küf tutmayacak yüzüm
Çizgilere bırakacak yerini kuraklık
Kusurlarımdan arınmış
Sulanmayan topraklar gibi
Parça parça dökülecek derilerim
Birgün dışa vuramayan şelale
İçimi serinletecek
Ve o çocuk o gün yüzemeyecek içimde
Tutunacak bir yer bulamayacak
Hepsini çekeceğim yakınından
Derinliklerde boğulacak..
